مقدمه: دانش آموختگان رشته دندان پزشکی باید در زمینه های مختلف دندان پزشکی جامعه نگر مانند آموزش سلامت، نیازسنجی و برنامه ریزی و سیاستگذاری صحیح برای سلامت توانمند باشند. هدف از این مطالعه، ارزیابی تاثیر برنامه درسی دندان پزشکی جامعه نگر دانشکده دندان پزشکی اصفهان در توانمندسازی دانشجویان دندان پزشکی در حیطه های جامعه نگری از طریق روش خودپایشی بود.روش ها: این مطالعه نیمه تجربی به صورت مقایسه پیش آزمون و پس آزمون و مقایسه با گروه کنترل صورت گرفته است. روش نمونه گیری، سرشماری بود. تعداد 50 نفر دانشجوی گروه آزمایش قبل و بعد از گذراندن دوره دندان پزشکی جامعه نگر و 40 دانشجوی گروه مقایسه که دوره دندان پزشکی جامعه نگر را نگذرانده بودند، در هنگام دانش آموختگی، مورد مطالعه قرار گرفتند. روش جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه ای بود که به روش خودایفا توسط دانشجویان تکمیل می گردید. پرسشنامه، توانمندی دانشجویان را در شش حیطه تعیین شده در رتبه های غیر قابل قبول تا عالی ارزیابی می نمود. نتایج توسط آزمون های Pair t-test، و t-test درنرم افزار SPSS آنالیز گردید.نتایج: تفاوت بین نمره توانمندی های دانشجویان در هر شش حیطه تعیین شده در گروه آزمایش قبل و بعد از گذراندن دوره معنی دار بود. با مقایسه نمره گروه آزمایش و گروه شاهد، فقط در حیطه ای که مربوط به توانایی در انجام خدمات دندان پزشکی پیشگیری بود، تفاوت معنی داری مشاهده نشد ولی در بقیه حیطه ها تفاوت معنی دار بود. نتیجه گیری: برنامه درسی دندان پزشکی جامعه نگر در توانمندسازی دانشجویان در حیطه های جامعه نگری موفق بوده است و برای بهینه شدن این نتایج، پیشنهاد می گردد زمان و امکانات بیشتری برای مباحث نیازسنجی و برنامه ریزی تخصیص داده شود.

مقدمه: پوسیدگی دندان جزء شایع ترین بیماری های مزمن انسان در سطح جهان می باشد که سالانه هزینه های بسیاری را به مردم و سیستم های بهداشتی - درمانی تحمیل می کند. این مطالعه به منظور بررسی رابطه شاخص DMFT با عوامل مختلف موثر بر آن در دانشجویان دندان پزشکی طراحی گردید.مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی - مقطعی، تمامی دانشجویان دوره دندان پزشکی عمومی (202 نفر) دانشکده دندان پزشکی اصفهان از نظر شاخص DMFT و رعایت بهداشت دهان و دندان مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای ارزیابی شاخص DMFT از مشاهده بالینی و برای سنجش رعایت بهداشت دهان و دندان از ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه استفاده شد. اطلاعات حاصل با نرم افزار SPSS و با به کارگیری آزمون های همبستگی، Kruskal-Wallis و Mann-Whitney انجام شد (a=0.05).یافته ها: میانگین شاخص DMFT در کل جمعیت تحت مطالعه برابر 5.43 به دست آمد، که در مردان برابر 5.54 و در زنان 5.33 بد و اختلاف معنی داری مشاهده نشد. میانگین شاخص DMFT در بین دانشجویان سال های مختلف تحصیل نیز تفاوت معنی داری نداشت. استفاده از نخ دندان بین دانشجویان در سال های مختلف تحصیلی تفاوت معنی داری را نشان داد اما تعداد مرتبه استفاده از مسواک تفاوت معنی داری نداشت.نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که ارتقا آگاهی در زمینه سلامت دهان و دندان و تاکید بر آموزش بهداشت دهان و دندان ضروری است.

مقدمه: با توجه به اهمیت آموزش تئوری و بالینی سالمندی در دندان پزشکی، این مطالعه با هدف بررسی محتوای آموزشی موجود در دانشکده ی دندان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان از نظر کفایت آموزش دندان پزشکی سالمندی انجام شد. مواد و روش ها: ددر این مطالعه ی توصیفی-تحلیلی از نوع مقطعی، که در سال 1396 انجام شد، تمامی بخش های دانشکده ی دندان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به جز بخش اطفال انتخاب شدند. چک لیست طرح، در چهار بخش فراوانی و محتوای مباحث، تدریس بالینی و پیشنهادات، تهیه و در اختیار مدیران گروه های آموزشی قرار گرفت. همچنین شناسنامه ی دروس ارائه شده در بخش های مختلف، جهت استخراج سرفصل های مرتبط با سالمندی بررسی گردید. داده ها پس از جمع آوری توسط آمار توصیفی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: تنها در دو گروه آموزشی جامعه نگر و ترمیمی، دندان پزشکی سالمندان به صورت واحد درسی مجزا ارائه می شود. گروه های جامعه نگر، ترمیمی و پریودنتولوژی، سرفصل های خاص در خصوص دندان پزشکی سالمندان ارائه می دهند ولی در سایر گروه ها به جز ارتودنتیکس، مباحث مربوط به دندان پزشکی سالمندان به صورت ادغام یافته در سایر مباحث تدریس می شود. با توجه به اطلاعات به دست آمده، بیشترین درصد پوشش مطالب سالمندی مربوط به دو گروه آموزشی آسیب شناسی و جراحی می باشد و در گروه آموزشی ارتودنتیکس تقریباً هیچ گونه آموزشی در این زمینه به دانشجویان ارائه نمی شود. نتیجه گیری: ببا توجه به نتایج، به نظر می رسد سهم دندان پزشکی سالمندی در مباحث و سرفصل های موجود در دانشکده ی دندان پزشکی اصفهان، ناکافی است و آموزش دندان پزشکی سالمندی باید هم به صورت تئوری و هم به صورت بالینی در گروه های آموزشی افزایش یابد.

مقدمه: انتخاب شغل به عنوان یکی از مهم ترین تصمیمات هر فرد در طول زندگی اش مطرح بوده است. انتخاب رشته دندان پزشکی باید با دقت و تامل بیشتری صورت پذیرد، زیرا معمولا تغییر حرفه در رشته دندان پزشکی به ندرت امکان پذیر می باشد. این مطالعه با هدف تعیین عوامل موثر در انتخاب این رشته در میان دانشجویان دندان پزشکی سال اول و دوم کرمان در سال 1384 انجام شد.روش ها: کلیه دانشجویان سال اول و دوم دانشکده دندان پزشکی کرمان (52 نفر) در این مطالعه توصیفی شرکت داده شدند. پرسشنامه ای پایا و روا شامل اطلاعات فردی و سوالاتی در مورد انگیزه های ورود به رشته دندان پزشکی به صورت جمع ایفا در اختیار دانشجویان قرار گرفت و داده ها با آمار توصیفی و استفاده از آزمون من- وینتی و برنامه SPSS-11.5 تحلیل شدند.نتایج: ارتباط با مردم، مهم ترین انگیزه انتخاب دندان پزشکی بود، اگرچه امکان کار با دست کمترین تاثیر را در انتخاب رشته دندان پزشکی داشت. مقایسه میان دو جنس نشان داد که دانشجویان پسر بیش از دانشجویان دختر به عامل درآمد و دختران بیش از پسران توصیه های خانواده را در انتخاب رشته خود دخالت داده اند.نتیجه گیری: عواملی که سبب انتخاب رشته دندان پزشکی در کرمان شده بود متفاوت از سایر نقاط دنیا نمی باشد و با بسیاری از مطالعات انجام شده در سطح جهانی مطابقت دارد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: این مطالعه با هدف بررسی عملکرد دانشجویان دانشکده ی دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در تکمیل پرونده ی دندانپزشکی انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت مقطعی در بهار سال 1400 در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و با شرکت 200 نفر از دانشجویان دو سال آخر دانشکده ی دندانپزشکی انجام شد. در این مطالعه از پرسشنامه ای پژوهشگرساخته جهت بررسی عملکرد دانشجویان در پر کردن پرونده ی دندانپزشکی استفاده شد. جهت پاسخ دهی به سوالات پرسشنامه معیار لیکرت با 5 گزینه به کار رفت: هرگز، به ندرت، گاهی اوقات، اغلب اوقات و همیشه؛ که به ترتیب نمره ی 1 تا 5 به هر یک از پاسخ ها اختصاص داده شد. سپس نتایج به صورت میانگین و انحراف معیار گزارش و با استفاده از آزمون Independent t-test (با سطح معنی داری 0/05)، رابطه ی آن ها نسبت به جنسیت و سال تحصیلی بررسی شد. یافته ها: عملکرد 77 درصد دانشجویان در بازه ی 2 تا کمتر از 4 قرار گرفت که به عنوان عملکرد متوسط گزارش شد. عملکرد 0/5 درصد ضعیف و عملکرد 5/22 درصد خوب گزارش شد. همچنین عملکرد دانشجویان بر خلاف جنسیت، نسبت به سال تحصیلی رابطه ی معناداری داشت (0/001 p value < )، به طوری که دانشجویان سال 5 از دانشجویان سال 6 عملکرد بهتری داشتند. نتیجه گیری: عملکرد بیشتر دانشجویان دو سال آخردندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در تکمیل پرونده­ی دندانپزشکی در سطح متوسط می باشد. همچنین در این مطالعه دیده شد که سال تحصیلی دانشجویان، بر خلاف جنسیت آن ها، می تواند بر عملکردشان اثرگذار باشد؛ به طوری که دانشجویان سال 5 از دانشجویان سال 6 عملکرد بهتری داشتند.

مقدمه: برخی از درمان های دندان پزشکی، موجب خون ریزی بیشتر در افرادی با بیماری های خون ریزی دهنده و مصرف کننده داروهای ضد انعقاد می شود. بنابراین آشنایی با تدابیر دندان پزشکی برای کنترل خون ریزی در این بیماران الزامی است. با توجه به اهمیت این موضوع، هدف از این مطالعه، تعیین آگاهی دندان پزشکان عمومی و دانشجویان دندان پزشکی بود.مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی از نوع توصیفی- تحلیلی، در سال 1393 در شهر شیراز صورت گرفت. 90 دندان پزشک و 60 دانشجوی عمومی به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. سطح آگاهی این دو گروه به وسیله پرسش نامه ای در زمینه های مختلف ارزیابی شد. سطح معنی داری، 0.05 در نظر گرفته شده است. یافته های حاصل از مطالعه، توسط نرم افزار SPSS نسخه 20 تجزیه و تحلیل گردید.یافته ها: از 90 دندان پزشک، 80 نفر و از 60 دانشجو، 55 نفر به پرسش نامه به طور کامل پاسخ دادند. میانگین نمره آگاهی از سقف 15 امتیاز برای دو گروه دندان پزشک و دانشجو به ترتیب 2.31±5.32 و 3.2±7.3 بود. نیمی از دندان پزشکان دارای آگاهی ضعیف و در حدود نیمی دیگر دارای آگاهی متوسط بودند و 21.4 درصد دانشجویان دارای آگاهی ضعیف، 64.36 درصد دارای آگاهی متوسط و 14.3 درصد دارای آگاهی خوب بودند. بین سن و میزان آگاهی، رابطه معکوس و معنی داری وجود داشت.نتیجه گیری: بر اساس یافته های بدست آمده در این مطالعه، سطح آگاهی دانشجو و دندان پزشک در حد قابل قبول نبود.

مقدمه: احساس اطمینان دانشجویان دندان پزشکی، یکی از عوامل اثرگذار بر موفقیت آموزش اندودنتیکس می باشد. مطالعه ی حاضر با هدف تعیین میزان احساس اطمینان دانشجویان دندان پزشکی در درمان ریشه در دانشکده ی دندان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان در سال 1400 طراحی شد. مواد و روش ها: در این مطالعه ی مقطعی، پرسش نامه ای شامل اطلاعات دموگرافیک، تجربه ی اندودنتیکس، نگرش در رابطه با احساس اطمینان در مراحل مختلف درمان ریشه و همچنین پیشنهادها جهت بهبود کیفیت آموزشی اندودنتیکس همراه با پرسش نامه ی اعتماد به نفس عمومی بین 54 دانشجوی سال پنجم و ششم توزیع شد. داده های جمع آوری شده توسط آزمون های t-test، Pearson و ANOVA مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند (0/05 = α, ). یافته ها: از تعداد 49 دانشجو، 24/5 درصد اولین درمان ریشه را سخت عنوان کردند. کم ترین نمره ی میانگین اطمینان برای پیدا کردن تمام کانال های موجود در دندان هایی با چند کانال، تهیه ی حفره ی دسترسی و نحوه ی صحیح مدیریت مشکلات ناشی از درمان ریشه گزارش شد. میانگین نمره ی کل اطمینان بین دانشجویان سال های پنجم و ششم، تفاوت معنی داری نداشت (0/648 = p value). همچنین ارتباطی میان اعتماد به نفس عمومی و سطح اطمینان دانشجویان نیز دیده نشد (0/372 = p value). همچنین سطح اطمینان دانشجویان با سن، درجه ی سختی درمان کانال ریشه و تعداد درمان کانال ریشه، ارتباط معنی داری نشان نداد (0/05 < p value). نتیجه گیری: دانشجویان در برخی مراحل درمان ریشه مانند پیدا کردن تمام کانال های موجود در دندان هایی با چند کانال، نحوه ی صحیح مدیریت مشکلات ناشی از درمان ریشه و تهیه ی حفره ی دسترسی اعتماد به نفس پایین تری داشتند. بنابراین آموزش اندودنتیکس می تواند با افزایش جلسات بالینی و استفاده از پیشرفت های اخیر اندودنتیکس بهبود یابد.

مقدمه: عصر حاضر، عصر اطلاعات و کاوش ها و نوآوری هاست که فرصت مناسبی را برای استفاده از اطلاعات مبتنی بر شواهد برای ما به وجود آورده است. بنابراین این مطالعه، بررسی استفاده از دندان پزشکی مبتنی بر شواهد در دستیاران تخصصی دانشکده ی دندان پزشکی اصفهان در سال 1397 را هدف قرار داد. مواد و روش ها: مطالعه ی حاضر از نوع مقطعی و به روش نمونه گیری سرشماری و تعداد دستیاران دانشکده، 50 نفر بوده است. روش جمع آوری این اطلاعات از طریق پرسش نامه بود. در مورد رعایت اصول اخلاقی در این مطالعه، شرکت کنندگان ملزم به ذکر نام و مشخصات شخصی خود نبودند و تنها در صورت رضایت از شرکت در مطالعه به آن ها پرسش نامه ای ارایه شد. در این مقاله از روش های آماری توصیفی مانند توزیع فراوانی و میانگین استفاده شده است. آزمون Mann-Whitney و ضریب همبستگی Spearman در مورد بررسی ارتباط بین میزان استفاده از (Evidence based dentistry) EBD بین دستیاران خانم و آقا و ضریب همبستگی Spearman جهت بررسی بین میزان استفاده ی دستیاران از EBD با سال تحصیلی آن ها استفاده شد. یافته ها: در ارزیابی حاضر، مشاهده شده است که 19 نفر از دندان پزشکان مورد بررسی (36/5 درصد) زن و 33 نفر (63/5 درصد) مرد بودند. اکثر دستیاران (63/5 درصد) گاهی اوقات از دندان پزشکی مبتنی بر شواهد استفاده می کنند، 11 مورد (2/21 درصد) به ندرت و 8 مورد (3/15 درصد) زیاد از این روش استفاده کرده اند. درباره ی توزیع فراوانی منابع مورد استفاده ی دستیاران برای پاسخگویی به سوالات در برخورد با بیماران نیز مشاهده شده است که بیشترین فراوانی (65/4 درصد) مربوط به «جزوات درسی یا سوال از اساتید بالینی» و همچنین «کتاب های مرجع ترجمه شده» و کم ترین فراوانی (13/5 درصد) مربوط به «جستجو در سایر پایگاه ها» بوده است. نتیجه گیری: بر اساس موارد مشاهده شده در این مطالعه، میزان استفاده از پزشکی مبتنی بر شواهد در بین دستیاران پایین بوده است.

زمینه و هدف: دندان پزشکان استرس بالایی را که مرتبط با کار است، تجربه می کنند که از زمان آموزش دندان پزشکی آغاز می شود. هدف این مطالعه، مقایسه استرس محیط دندان پزشکی در دانشجویان بالینی در دانشکده دندان پزشکی کرمان بر حسب برخی عوامل دموگرافیک بود.روش کار: این مطالعه مقطعی توصیفی بر روی 165 دانشجوی دوره بالینی دندان پزشکی کرمان که به روش سرشماری انتخاب شده بودند، انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه استرس محیط دندان پزشکی شامل 32 گویه در 6 حیطه و اطلاعات دموگرافیک بود. امتیازدهی گویه ها بر اساس مقیاس لیکرت از 4-1 بود. پس از جمع آوری اطلاعات، داده ها وارد کامپیوتر شد و در نرم افزار آماری SPSS با استفاده از آزمون های T،ANOVA  و ضریب همبستگی Pearson در سطح معنی داری 5 درصد مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: میانگین سنی افراد شرکت کننده در این پژوهش، 2.94±23.63 سال بود. 53.3 درصد دختر، 78.2 درصد مجرد و میانگین معدل افراد 1.10±16.05 بود. میانگین نمره پرسشنامه 14.53±82.60 از 128 بود. بیشترین میزان استرس در حیطه کارامدی دانشگاهی در گویه امتحان و کسب نمره قبولی بود. بین دو جنس تفاوت آماری معنی داری از نظر میزان استرس محیط دندان پزشکی مشاهده شد (P<0.001). وضعیت تاهل، داشتن کار دانشجویی، اولویت انتخاب رشته دندان پزشکی با نمره استرس محیط، تفاوت آماری معنی داری را نشان نداد.نتیجه گیری: یافته های حاصل از این مطالعه، تایید مطالعات مشابه در خصوص داشتن استرس محیط دندان پزشکی در دانشجویان دندان پزشکی است. بیشترین استرس محیط دندان پزشکی، امتحانات و ترس از پاس نشدن در امتحان و یا مردودی در دوره می باشد.